|
de diagnose
|
|
de huisarts
Artsen hebben tegenwoordig weinig tijd. Een consult moet in vijf à tien minuten plaats vinden. Lichamelijke onderzoeken worden daardoor nog zelden uitgevoerd. In plaats daarvan luistert de arts vooral naar wat je zegt.
Als je vertelt wat je scheelt en daar een recept voor vraagt, is de kans groot dat de arts het uitschrijft zonder te controleren of je gelijk hebt.
De eerste arts met wie je je klachten bespreekt, is vaak je huisarts. Bij mij duurde het jaren voordat ik een diagnose had. Dat lag niet aan de huisartsen die ik in die tijd bezocht. Het kwam doordat ik ervan overtuigd was dat mijn klachten door stress veroorzaakt werden.
Ik zei niet "dit zijn mijn klachten, wat denkt u dat ik heb?", maar "dit zijn mijn klachten, die krijg ik nu eenmaal bij stress, en hebt u daar een middeltje tegen?"
Ik deed geen beroep op de deskundigheid en ervaring van de arts, maar alleen op diens bevoegdheid om een recept uit te schrijven.
|
|