|
Daarmee deed ik de arts tekort, maar vooral ook mezelf. Want een arts had al veel eerder kunnen vaststellen waar mijn klachten op duidden, als ik die vraag maar had gesteld.
Hetzelfde gebeurde me bij de homeopaat. Ik was er niet tevreden mee dat ik voortdurend klachten had en dan middeltjes moest slikken. De huisartsen konden mij niet vertellen hoe ik mijn klachten kon voorkomen en op aanraden van een kennis kwam ik bij een klassiek homeopaat terecht.
Een klassiek homeopaat is ook een arts, maar gaat anders te werk dan een huisarts. Het eerste consult duurt een uur. In dat uur bespreek je niet alleen je acute klachten, maar vertel je van alles over jezelf. De homeopaat wil weten hoe je reageert op warmte en kou, of je een ochtend- of een avondmens bent en hoe je reageert op verschillende dingen.
Op basis van wat je vertelt, bepaalt de homeopaat wat voor type je bent en welke middelen jou beter in balans kunnen brengen. Het idee is namelijk dat je lichaam zichzelf kan redden, mits het in balans is.
|
|
Ik kreeg korreltjes om onder mijn tong te laten oplossen. Hiermee zou ik beter in balans raken en daardoor beter met stress om kunnen gaan. Ik voelde me er inderdaad beter bij, maar mijn klachten verdwenen natuurlijk niet. Die kwamen namelijk niet door stress, ik had een ziekte.
Maar ook hier had ik niet gezegd "dit zijn mijn klachten, wat denkt u dat ik heb?", maar "dit zijn mijn klachten, die komen door stress, wat kunnen we aan die stress doen?"
Om een goede diagnose te krijgen, moet je niet op de stoel van de arts gaan zitten. Vertel je arts zoveel mogelijk over je klachten, hoe vaak ze optreden en wanneer, maar hou je conclusies voor jezelf. Geef je arts eerst de ruimte om na te denken en vragen te stellen.
Als je eenmaal een diagnose hebt gekregen, is er tijd genoeg om die met je eigen diagnose te vergelijken en een oordeel te vormen. Want je moet wel je eigen oordeel vormen, daar kom ik later nog op terug.
|
|
