|
de specialist
Hoe makkelijk of moeilijk je het ook hebt gemaakt, op een gegeven moment heeft je huisarts een vermoeden van iets ernstigs en word je doorverwezen naar een specialist.
De specialist neemt je klachten met je door, vertelt je wat de mogelijke oorzaken zijn en bepaalt vervolgens welke onderzoeken er gedaan moeten worden. Afhankelijk van welke ziekte er wordt vermoed, kunnen de onderzoeken variëren van het eenvoudig afnemen van een buisje bloed tot het uitvoeren van een complete kijkoperatie. In alle gevallen moet je wachten op de uitslag.
Dit is een spannende periode. Het kan zijn dat je een of andere aandoening hebt, maar je weet het nog niet zeker.
Aan de ene kant lijkt het je fijn als er uitsluitsel komt. Je wilt nu wel eens weten waardoor je klachten worden veroorzaakt. Als je weet wat het is kun je het aanpakken, nietwaar? Misschien hoop je zelfs wel stiekem een beetje dat echt iets met je aan de hand is. Stel je voor dat het allemaal aanstellerij blijkt te zijn.
|
|
Aan de andere kant ben je bang voor wat je te horen zult krijgen. Je zit met je verwijsbriefjes en je ziekenhuispasje in de hand, te wachten tot je aan de beurt bent voor je onderzoeken. Je voelt je al half patiënt. Om je heen zie je mensen met verbanden, infusen en loopkrukken. Je vraagt je af of dit ook jouw toekomst wordt.
Nee, dat kan niet. Zieke mensen zijn tenslotte heel anders. Er is niets verkeerd aan, maar het zijn geen mensen zoals jij. Geen gewone mensen, met een baan en een gezin.
In de onderzoeksperiode kun je al een hoop te weten komen. Ik las mijn verwijsbriefjes. Uit de notities van de specialist bleek waar hij naar zocht. Vervolgens kreeg ik na een van de onderzoeken een recept in mijn handen gedrukt. Uit de bijsluiter leidde ik af dat hij het gevonden had.
Hoewel er nog van alles onderzocht moest worden, was voor mij de diagnose gesteld.
|
|
