|
je omgeving
Ook voor je omgeving verandert er van alles nu jij een chronische ziekte hebt. Het is goed om daarbij stil te staan en die veranderingen te bespreken.
Voor de mensen die van je houden, is jouw ziekte slecht nieuws. Niet alleen voelen ze met je mee, ze voelen zich ook verdrietig en machteloos. Ze weten niet goed hoe ze je kunnen helpen.
Verder beseffen ze dat ook voor hen het leven niet meer hetzelfde zal zijn als het was. Jouw ziekte zal ook van hun leven een vast onderdeel uitmaken.
Daarover kunnen zij dezelfde gevoelens van boosheid, verdriet en jaloezie ervaren als jij. Voor hen zijn die gevoelens alleen moeilijker te uiten, omdat jij het tenslotte ook niet kunt helpen.
Een ander schaamt zich misschien om teleurgesteld te lijken, als jij een afspraak moet afzeggen omdat je ziek bent. Voor jou is het tenslotte erger.
|
|
Misschien ervaar jij zulke teleurstelling wel als gebrek aan medeleven. Alsof voor die ander de afspraak belangrijker is dan hoe jij je voelt.
schenk aandacht aan hun gevoel
Het is belangrijk om je omgeving ook die negatieve gevoelens te laten uiten. Natuurlijk zijn ze teleurgesteld. Jij bent ook teleurgesteld. En natuurlijk is het niet jouw schuld. Je ziekte speelt op, zoals het ook kan regenen.
Als je het zo beschouwt, kunnen jullie samen je ziekte verwensen omdat die een streep door jullie plannen heeft getrokken, en een nieuw plan maken. Dat is een stuk leuker dan je allebei groot te houden en je frustraties alleen te beleven.
De meeste mensen zullen geen aandacht vragen voor hun eigen gevoelens van onmacht en frustratie. Jij hebt al genoeg aan je eigen leed en daarbij vergeleken valt het hunne eigenlijk best mee.
Maar niemand houdt het vol om emoties weg te blijven stoppen. Dat geeft een innerlijk conflict.
|
|
