|
Maar voor je specialist tellen bijwerkingen niet als klachten, tenzij ze heel ernstig zijn. Jij zult moeten aangeven wat je acceptabel vindt, zowel nu als voor de lange termijn. Hierbij kun je last krijgen van je geweten. Wat moet je doen als je zo ziek bent dat je niet kunt werken, dat andere mensen allerlei dingen voor je moeten doen, maar het medicijn lijkt je erger dan de kwaal?
Mag je zomaar zeggen dat je liever ziek blijft en anderen voor de gevolgen op laten draaien?
Ik ben een paar keer in de situatie geweest dat ik moest kiezen tussen mezelf en anderen.
De eerste keer zou ik met Prednison waarschijnlijk weer kunnen werken. De bijwerkingen zijn echter aanzienlijk en voor een deel blijvend. Nog op late leeftijd zou ik merken dat ik dit medicijn had gebruikt. Ik vond dat ik alles moest doen wat in mijn vermogen lag om weer te kunnen functioneren en ik koos om het te slikken.
Ik heb er veel spijt van gehad. Ik kon inderdaad weer werken, maar had verschrikkelijk veel last van de bijwerkingen.
|
|
Mijn werkgever liep niet over van dankbaarheid voor het offer dat ik bracht, en als ik later al mijn botten breek sturen ze me vast geen fruitmand.
Toen ik later nog eens ditzelfde medicijn aangeboden kreeg, heb ik bedankt. Ik nam liever genoegen met wat minder welbevinden en paste mijn leven daarop aan.
De tweede keer zou ik mijn ziekte met chemotherapie misschien in remissie kunnen brengen. Hierbij waren de bijwerkingen nog veel ernstiger en ook weer voor een deel blijvend. Inmiddels waren verplichtingen aan mijn werkgever geen overweging meer. Ik zat wel in mijn maag met de belasting die mijn ziekte voor mijn omgeving met zich mee bracht.
Misschien zou ik minder hulp nodig zou hebben als dit medicijn gebruikte. Was ik het niet aan mijn omgeving verplicht om hen minder te belasten, ook als dat betekende dat ik zelf wat meer zou moeten lijden?
Ik besloot om het te bespreken en legde mijn gewetensconflict maar gewoon voor. Dat leidde tot goede gesprekken, waarin ik mijn erkenning voor de moeite die ik kostte weer eens kon uiten.
|
|
